مقدمه: مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و دلبستگی مبتنی بر درمان شفقت بر فرانگرانی و الگوی خوردن در افراد دیابتی انجام شد. روش کار: روش پژوهش تمام آزمایشی از نوع گروه کنترل با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه بیماران مبتلا به دیابت مراجعه کننده به انجمن دیابت استان البرز (کلینیک فوق تخصصی دیابت فردیس) و دارای پرونده فعال در انجمن دیابت شهر فردیس کرج در سال 1397 بودند. 44 نفر از افراد واجد شرایط بر اساس معیارهای ورود و خروج و به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و یک کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه فرانگرانی ولز (1994) و پرسشنامه عادت خوردن داچ (وان استرین و همکاران، 1986) بود. هر دو گروه آزمایش و گروه کنترل، با استفاده از ابزار پژوهش مورد پیش آزمون قرار گرفتند. سپس مداخله درمان مبتنی بر شفقت و دلبستگی مبتنی بر درمان شفقت هرکدام طی هشت جلسه برای گروه های آزمایش مختص خود، اجرا شد. در پایان مداخلات، هر دو گروه آزمایش و گروه کنترل، با استفاده از ابزار پژوهش مورد پس آزمون قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مختلط تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: یافته ها نشان داد درمان مبتنی بر شفقت و دلبستگی مبتنی بر درمان شفقت بر فرانگرانی و الگوی خوردن در افراد دیابتی موثر است (01/0>p). نتیجه گیری: پیشنهاد می شود جهت سازگاری هرچه بهتر بیماران با شرایط اجتماعی و زندگی روزمره شان، اجرای این دو درمان به صورت گروهی هم بر روی بیماران مبتلا به دیابت و هم بر روی خانواده های آنها مورد استفاده قرار گیرد.

One may say that The Open Society and Its Enemies (OS) offered in 1945 the first complete elaboration of the general approach proposed by Karl Popper, namely his ‘critical rationalism’, a bold generalization of the fallibilist falsificationism in the domain of the empirical sciences masterly proposed in Logik der Forschung (1934). The political content of The OS has been critically discussed. Nevertheless, not all people insist on the equally important moral dimension of the book, giving it its unity, I submit. Without morality, no critical discussion, no reason, no open society, let us say in a nutshell. I would argue that according to Popper, a strictly Christian morality of love would not be the appropriate emotional companion of critical rationalism, but that the less demanding moral emotion of sympathy or Compassion is perhaps necessary to give it its force against violence. I give some support to this line of argument. In my view, Popper proposed a somewhat unarticulated critical rationalist ‘emotivism’ of sorts. The emotion of Compassion is necessary for triggering our moral decisions and values, which are the ultimate basis of the choice for a reason against violence.

باید توجه داشت که دریا درمانی تنها به شنا کردن محدود نمی شود بلکه به چیزهایی که در سطح زیر و پیرامون دریا بوده گسترش و تعمیم پیدا می کند. عناوین و ترمینولوژیهایی که ذیلا به آنها اشاره می شود موید وسعت کاربرد دریا درمانی می باشد.درمان به وسیله رسوبات دریا(slime Therapy) درمان به وسیله استحمام در دریا (Balneo Therapy)درمان از طریق شن داغ کنار دریا(Psammo Therapy) آفتاب درمانی(Helio Therapy) درمان به وسیله نسیم دریایی(Anemo Therapy) مهمترین مزیت دریا درمانی برای بیماری های روماتیسمی بخش هیدروتراپی و آب درمانی آن می باشد زیرا آب دریا با داشتن خاصیت شناوری می تواند انسان را در خود معلق نگه دارد (Buoyancy of water) و بدین ترتیب استرس به مفاصل وارد نمی شود، انقباض عضلات را تسهیل و باعث تقویت آنها می گردد واز مفاصل محافظت می نماید. ممکن است بپرسید آیا تفاوت هیدروتراپی و دریا درمانی در چیست؟ اولا دانسیته آب دریا بیشتر است و ضمنا انسان از تجلیلات ساحل لذت برده قدم زدن در آب ساحل و امواج دریا به او آرامش می بخشد زیرا آزادی عمل برای عضلات فراهم می آورد که مجموعا این ورزش مفرح در بهبودی، توانایی و well being بیمار نقش موثری ایفا می نماید با توجه به اینکه سرما و رطوبت دریا درد مفاصل و خشکی عضلات را افزایش می دهد، لذا لازم است رطوبت، درجه حرارت آب دریا، سرعت و جهت باد و فشار هوا قویا قبل از درمان مد نظر قرار گیرد بنابراین جز در مناطق حاره در دیگر نقاط جهان فقط در فصول معینی این درمان امکان پذیر می باشد. اروپائیان برای اینکه دریا درمانی را به تمام اوقات سال تعمیم دهند آب دریا را گرفته، به استخرهای مخصوصی منتقل می کنند و با ایجاد درجه حرارت آب به 37 و برای برخی بیماران به 42-40 آب درمانی را امکان پذیر می سازند.از دیگر خواص شایان ذکر آب درمانی وجود جلبک دریایی بوده که ازدیاد جریان خون در پوست را باعث می شود و روغن ماهی که عمدتاFAW_3  می باشند PGE3 و LPB5 را افزایش داده و در نتیجه بیماریهای روماتیسمی و التهابی را کاهش می دهد.

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تحمل پریشانی در زنان نابارور به اجرا درآمد. روش تحقیق حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل همراه با پیگیری بود، جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان نابارور 30 – 40 ساله شهر تهران بود. نمونه پژوهش حاضر شامل 45 نفر و روش نمونه گیری، در دسترس بود. ابزار پژوهش شامل؛ پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005)، خلاصه طرح جلسات درمان مبتنی بر شفقت (گیلبرت، 2015) و خلاصه طرح جلسات درمان شناختی مبتنی ذهن آگاهی( صادقی، سجادیان و نادی، 1400) بود. داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس آمیخته تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان دادکه دو شیوه درمان مبتنی بر شفقت و درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر نمرات تحمل پریشانی در پس آزمون اثر معنی دار دارد. مداخله آزمایشی منجر به تغییراتی در گروه آزمایش شده که 31/0 کل تغییرات ناشی از عمل آزمایشی بوده است(p<0/01) و در مقایسه درمان مبتنی بر شفقت در افزایش تحمل پریشانی زنان نابارور موثرتر بوده است.می توان نتیجه گرفت که با دو روش درمان مبتنی بر شفقت و درمان شناختی مبتنی ذهن آگاهی ، می توان تحمل پریشانی را در زنان نابارور افزایش داد.